Szkoła Podstawowa nr 15 im. Marii Konopnickiej w Jastrzębiu-Zdroju

Dzieje szkoły w Bziu Górnym

Nasza szkoła należy do najstarszych na terenie Jastrzębia-Zdroju. Dnia pierwszego kwietnia 1912 roku otwarto murowaną szkołę, która dała podwaliny pod dzisiejszy kompleks szkolno-sportowy. Trzeba zaznaczyć, że zgodnie z podziałem geograficzno – administracyjnym dzieci z Bzia Zameckiego i Dolnego uczęszczały do szkoły w Bziu Zameckim. Była to zresztą najstarsza szkoła w Bziu. Działalność dydaktyczną zakończyła w roku 1975.Cały ciężar szkolnictwa spoczął na naszej bohaterce, czyli szkole w Bziu Górnym i już tam wracamy. Pierwszym jej kierownikiem był Niemiec Wahner. Wskutek zawieruchy pierwszej wojny światowej, zwycięskiej dla mieszkańców Bzia akcji plebiscytowej i powstań śląskich znaczna część Górnego Śląska wróciła do Polski. W lipcu 1922 uczniowie już polskiej szkoły witali polskich żołnierzy w miejscu, gdzie dzisiaj stoi pomnik upamiętniający powrót Śląska do Macierzy.
Do szkoły powrócił znowu język polski. Początki były bardzo trudne z powodu braku polskich nauczycieli. W roku 1923 pierwszym polskim dyrektorem został bardzo lubiany przez uczniów Władysław Wieczorek, który pochodził z Wodzisławia Śląskiego. Jako ciekawostkę kronika szkoły z tamtych lat podaje, że odszedł z Bzia do Zgromadzenia Salezjanów i został księdzem zakonnym. Po odejściu Wieczorka w roku 1930, kierownikiem szkoły w Bziu Górnym do 1931 r. był Ignacy Buś. Od 1 września 1931 r. stanowisko kierownika szkoły objął Józef Matusiak i pełnił tę funkcję, aż do wybuchu II wojny światowej w 1939 r. Przeprowadzono wówczas remont wewnątrz budynku szkolnego, oddano do użytku czwartą salę lekcyjną i urządzono gabinet pomocy naukowych oraz bogato wyposażono bibliotekę szkolną. W okresie międzywojennym pracowali w szkole w Bziu Górnym następujący nauczyciele: Hołocianka, Dziuba, Anna Hakówna, Alojzy Lubos, Cieślar, Andrzej Kucharski, Edward Lose, Józef Stasiak.

Młodzież z Bzia brała udział w uroczystościach narodowych z okazji 11 listopada 1918 r., rocznicy powstań śląskich. W 1935 r. do Bzia przybył nauczyciel Andrzej Kucharski, który rozwinął w Bziu harcerstwo, powstała V Drużyna im. Bolesława Chrobrego, która brała udział w uroczystościach narodowych w Katowicach z okazji XV Rocznicy III Powstania Śląskiego. Dla harcerzy w lesie parafialnym urządzano obozy letnie, zapraszano harcerzy z Pawłowic i Warszowic. Bardzo bogata przed wojną była biblioteka szkolna, powstał gabinet pomocy naukowych wyposażony w próbówki, mikroskop, reprodukcje obrazów. Przed wojną uroczyście obchodzono „Święto Szkoły Polskiej”, wówczas w przedstawieniach teatralnych występowali nauczyciele i uczniowie. Pomimo upływu czasu zaangażowanie społeczne szkoły, integracja ze społecznością lokalną jest podobna do tej współczesnej. Ogromne znaczenie dla dalszego rozwoju szkolnictwa w Bziu miało przybycie 12 stycznia 1937r. w jej mury młodego absolwenta Seminarium Nauczycielskiego w Mysłowicach Władysława Pagieły. Pochodził on z Zaolzia , ale rodzina Pagiełów mieszkała w Turzy Śl., gdzie ojciec Władysława był dyrektorem szkoły. Warto zapamiętać to nazwisko, gdyż ten młody nauczyciel zwiąże się z Bziem na dobre i na złe aż do roku 1979.

Polskie szkolnictwo zamilkło w Bziu 1 września 1939 r. Polscy nauczyciele musieli opuścić szkołę . Do szkoły sprowadzono nauczycieli niemieckich. Uczono tylko w języku niemieckim, zabroniono uczyć historii i geografii Polski. Niemieccy nauczyciele byli bardzo wymagający. Tragiczne wydarzenia w szkole miały miejsce w lutym lub styczniu 1942 r. Wtedy to surowa nauczycielka pani Bek za brak zadania domowego ( uczniowie mówili, że miał zadanie) uderzyła w głowę kilka razy drewnianą tabliczką do pisania ucznia klasy III Jana Janeckiego. Chłopak zemdlał. Odprowadzono go do domu, wieczorem zaś odwieziono furmanką do szpitala w Żorach, gdzie po kilku dniach zmarł. Na pogrzebie nie było żadnych dzieci szkolnych. Zakazano rodzinie mówić na ten temat.

Mroczna okupacja kończy się w Bziu 12 i 13 marca 1945r., kiedy to wyzwolono Bzie Górne, Zameckie i Dolne. Jedynym nauczycielem, który powrócił do Bzia był Władysław Pagieła. Naukę rozpoczęto 26 kwietnia 1945 r. w gospodzie pana Dziwokiego, ponieważ w budynku szkoły znajdował się radziecki szpital wojskowy. Po opuszczeniu szkoły przez Rosjan mieszkańcy Bzia pod kierunkiem pana Pagieły rozpoczęli odbudowę sal lekcyjnych. 1 września 1945 naukę podejmuje 260 uczniów, kierownikiem szkoły zostaje W. Pagieła, pomagają mu dwie nauczycielki,. Życie uczniów i nauczycieli było trudne, nie było książek i zeszytów, uczniowie siedzieli na deskach podpartych cegłami, w klasach było zimno. Większość dzieci chodziła do szkoły boso. Już w maju 1946 r. uczniowie z nauczycielami przygotowali obchody święta pracy i rocznicy 3 maja 1791 r. Były przerwy w nauce z powodu braku nauczycieli lub opału. Dzieci składały się po 5 zł miesięcznie, aby uruchomić bibliotekę szkolną, zakupić mapę Polski. Dopiero na początku 1947r. wszystkie dzieci szkolne zostały przebadane przez lekarza. W tym samym roku rozpoczęto w szkole w Bziu Górnym kursy dla dorosłych, przygotowujące do egzaminu z zakresu szkoły podstawowej.

Rozpoczyna się ingerencja władz państwowych w życie szkół, ówcześni politycy zaczynają głosić teorię, że szkoła musi być polityczna, socjalistyczna, a nie apolityczna jak przed wojną. Szkoły miały zaopatrzyć się w książki o tematyce marksistowskiej. Miały miejsce pogadanki o Marszałku Rokossowskim, odbywały się konferencje o kapitalizmie, ekonomii socjalizmu, nauczyciele mieli informować uczniów o przyjaźni z ZSRR. Także w Bziu uroczyście obchodziło się urodziny Józefa Stalina, a uczniowie z te okazji przygotowywali akademie dla mieszkańców Bzia. Odbywały się konferencje, na których nauczyciele mieli się uczyć samokrytyki, w duchu socjalistycznym mieli ocenić swoją postawę. Wspominamy o czasach totalitarnych, bo dotknęły wszystkie grupy społeczne, nawet uczniów szkół podstawowych. Powiększało się grono pedagogiczne, ale cechą powojennej Polski były częste migracje Polaków, dotknęły też nauczycieli w Bziu, dominowała rotacja.

Rok 1959 przyniósł remont szkoły w Bziu Górnym, została powiększona o 5 sal, pracownię i mieszkania dla 5 nauczyciel. Dużym wydarzeniem w życiu szkoły było otrzymanie w roku szkolnym 1961/1962 telewizora, który miał być pomocą szkolną. Z uwagi na fakt, że Szkoła Podstawowa w Bziu Górnym realizowała ośmioletnie nauczanie, liczba uczniów znacznie się powiększyła. W związku z tym w roku 1965 podjęto decyzję o likwidacji przedszkola w Bziu Górnym, znajdującego się w byłej szkole ewangelickiej a uzyskane pomieszczenia przeznaczono na dodatkowe sale lekcyjne. Konieczna stała się rozbudowa szkoły.
14 maja 1970 roku odbyła się uroczystość wbudowania kamienia węgielnego pod rozbudowę szkoły w Bziu Górnym. Rozpoczęły się prace, fundamenty oraz piwnice wybudowali mieszkańcy w czynie społecznym, dalszą rozbudowę szkoły prowadzono ze środków gromady, czyli budżetu przydzielonego przez gminę oraz kopalni „Zofiówka”, która objęła patronat nad tą placówką. Dnia 1 września 1973 odbyła się uroczystość oddania do użytku nowej części szkoły. Szkoła powiększyła się o 6 sal lekcyjnych oraz gabinety i klasopracownie, dwie sale do nauczania początkowego. Starsze klasy, które dotychczas uczyły się budynku przedszkola przeniesiono do nowego skrzydła szkoły. W budynku przedszkola zorganizowano zastępczą salę gimnastyczną. Cały czas czyniono starania o kolejną rozbudowę, czyli wybudowanie sali gimnastycznej w szkole. W roku 1976 miała miejsce uroczystość nadania szkole imienia Marii Konopnickiej, czyli powstała SP nr 15 im. Marii Konopnickiej w Jastrzębiu Zdroju. Przez cały okres powojenny aż do roku 1979 dyrektorem szkoły był Władysław Pagieła. Następca dyr. Pagieły został z dniem 1 września 1979 Eligiusz Nowak, który tę funkcję piastował do 1991r. Rok 1989 był w Polsce rokiem upadku komunizmu. Rozpoczęły się duże zmiany w szkolnictwie. Wróciła nauka religii do szkół. Poszerzono skalę ocen, rozpoczęto naukę języka zachodnioeuropejskiego w miejsce narzuconego po wojnie języka rosyjskiego, także dzieci z Bzia zaczęły wyjeżdżać na tak zwane zielone szkoły. Dnia 1 września 1991roku pierwszy raz w dziejach naszej szkoły dyrektorstwo objęła kobieta, pani Krystyna Matera. Nowa pani dyrektor rozpoczęła intensywne starania o salę gimnastyczną, zaplecze gospodarczo-kuchenne oraz nowy segment dydaktyczny .Starania zakończyły się sukcesem. Decyzją Zarządu i Rady Miasta z 1996 roku w budżecie kolejnego roku zaplanowano środki na dalszą rozbudowę  szkoły w Bziu Górnym, która obejmowała kolejne segmenty na północ i wschód do istniejącej zabudowy. 1 czerwca 1998 roku dokonano uroczystego wmurowania Aktu Erekcyjnego pod rozbudowę szkoły. Realizacja inwestycji trwała półtora roku.1września 1999 roku dokonano otwarcia całego wyżej wymienionego kompleksu. Z dniem 1 września 1999 weszła także w życie nowa reforma szkolna, która wprowadziła trzyletnie gimnazja, a od roku szkolnego 2000/2001 sześcioletnią szkołę podstawową. W Bziu powstało Gimnazjum numer 11, którego dyrektorem mianowano panią Krystynę Matera. Dyrektorem Szkoły Podstawowej nr 15 im. Marii Konopnickiej została pani Joanna Tąta.

Zgodnie z duchem czasu w podstawówce otwarto nowoczesną salę komputerową. Zmodernizowano bibliotekę, w pomieszczeniach piwnicznych urządzono szatnię oraz wygospodarowano pomieszczenie na zajęcia pozalekcyjne, oddano do użytku prawdziwe boisku do piłki nożnej, na które zresztą czekało kilka pokoleń uczniów naszej szkoły. W roku 2009 utworzono w Bziu Zespół Szkół nr 13, w skład którego weszła szkoła podstawowa i gimnazjum. Rządy rozpoczęła nowa obsada dyrektorska Dyrektorem zespołu została pani Lucyna Jagielska, a zastępcą pani Urszula Niemczyk. Szkoła podstawowa wzbogaciła się o nowoczesny plac zabaw. W końcu nad wybudowaną w 1973 roku częścią szkoły dobudowano poddasze użytkowe, dzięki czemu powiększono zaplecze lokalowe podstawówki, zwiększono liczbę boisk. W roku 2012 szkoła obchodziła stulecie, jednak stulatka wyglądała imponująco, prawie wszystko było nowe, wszystkie segmenty dydaktyczne pokryte równo czerwoną dachówką, nowe elewacje, zieleń wokół szkoły. Pracowało na to kilka pokoleń pedagogów, rodziców, uczniów i dyrektorów. W roku szkolnym 2016/2017 zapowiedziano znowu reformę szkolną Zgodnie z rzymską sentencją, że historia kołem się toczy z dniem 1września 2017 roku powstaną z powrotem ośmioletnie szkoły podstawowe. Z dniem 1 września nasza zasłużona szkoła rozpocznie nowy etap działalności. Przeszło stuletnia twórcza obecność naszej szkoły w życiu lokalnej społeczności poprzez integracyjne festyny, zabawy rodzicielskie, akademie okolicznościowe, występy jasełkowe, koncerty muzyczne pozwoliła na stworzenie własnego niepowtarzalnego oblicza. Ci, którzy ukończyli piętnastkę darzą ją wielkim sentymentem i szacunkiem. Byli uczniowie tutaj przyprowadzają swoje dzieci do pierwszej klasy, a jej absolwenci cieszą się bardzo dobrą opinią. Szkoła ciągle się rozwija i pięknieje.

Aktualności

28
Kwi2020

Informacja dla dzieci i młodzieży w kryzysie

Informacja dla dzieci i młodzieży w kryzysie Jeżeli czujesz się zagrożony, ktoś robi T...

10
Kwi2020

Wielkanocne życzenia

Choć oddzielnie - ciągle razem. W tym szczególnym czasie pragniemy w imieniu Dyrekcji,...

16
Mar2020

Komunikat - Zapisy do klasy pierwszej

Ze względu na zagrożenie koronawirusem od 16 marca 2020 roku do odwołania Szkoła Podst...